Indar Armatuetara belaunaldi berriak erakartzeko lehen ahalegin instituzionalean, oso kontrako erantzuna jaso du Alemaniako Gobernu federalak. Errekrutatze militarrari buruzko legeria berria indarrean sartu zenetik bost hilabete igaro direnean, agintari zibil eta militarrek ozta-ozta lortu dute 530 gazte "boluntario" batzea armadara. Kopuru hori Alemaniako Gobernuaren aurreikuspenen oso azpitik dago, estrategia masibo bat diseinatu baitzuen berez: armadan sartzeko gaitasunak eta interesa neurtu ahal izateko inkesta bat prestatu zuen, ehunka milaka gaztek derrigortasunez erantzun zezaten. Administrazio publikoaren kanal ofizialen bidez, 18 urtetik gorako 300.000 gazteri bidali zieten galdetegia erantzuteko eskaera, baina oso txikia izan da bertan erakutsi duten onarpen-portzentajea.
Kontsulta masiboko prozesu horretatik lortutako behin-behineko emaitzen aurrean, Alemaniako Parlamentuko Defentsa Batzordeko presidenteak agerraldi publiko bat egin du: urtebetez itxarotea proposatu du, "erakartze-mekanismo horren funtzionamendua behin betiko ebaluatu ahal izateko". Hala ere, ohartarazi duenez, "datozen hamabi hilabeteetan nahikoa kide lortzen ez badira, erakunde politikoek formalki baloratuko dute herrialdean berriro ere derrigorrezko soldadutza ezartzeko aukera". Nahitaezko errekrutamenduaren arauketa zaharrera itzultzea, beraz, aukera bideragarritzat hartzen da momentu honetan, gaur egungo pizgarri indibidualen bideak aurrera egingo ezean.
Soldadu zibilak erakartzeko saiakeran izandako porrot hori testuinguru zehatz batean gertatu da: Alemaniak bere politika militarrean norabide-aldaketa historikoa egin duen agertoki baten barruan, hain zuzen ere, kuarteleko bizitzarekiko gogo bizia aurrekaririk gabeko berrarmatze baten bidez berpizteko ahaleginean. Berlinek diru-kantitate astronomikoen bidez sustatu ditu gerra-aparatuak azken urteotan. 100.000 milioi euroko funts berezi bat aktibatu ondoren, Alemaniako gastu militarrak marka historikoak hautsi ditu urtez urte, eta 83.000 milioi euroko langa ezarri du.
Gastu belikoaren hazkunde absolutu horri kontrajarrita, Berlinek langileriaren aurkako erasoaldian jarraitzen du, duela gutxi erretiro-adina 70 urtera arte atzeratzea eta pentsio-sistema pribatu baten derrigortasuna onartu baititu. Era berean, Merzen gobernuak murrizketa gogorrak egin ditu osasun-sisteman.
