Donald Trumpek Groenlandia anexionatzeko mehatxuak behin eta berriz egin ostean, abenduaren 15ak ezohiko adierazpen batzuk utzi zituen Espainiako Diputatuen Kongresuak Madrilen egindako saioan. Nabarmenenak Jon Iñarritu EH Bilduko legebiltzarkidearen hitzak izan ziren. Bere burua "euskal subiranistatzat" daukan alderdiko politikariak kezka erakutsi zuen Washingtonen mehatxuak direla-eta, baina estatu-politikari baten edo nazionalista espainiar baten jarreraren antza handiagoa duen erretorika bat bereganatu zuen, "euskal alderdi independentista" baten bozeramaile-lanak egin ordez. Galdera hau egin zuen: "Zer gertatzen da Marokok Ceuta eta Melilla nahi baditu?". Iñarrituk zalantzan jarri zuen ea, kasu horretan, NATOk interbenituko ote lukeen, Afrikako lurralde horiek defendatzeko.

Jose Manuel Albares Espainiako Kanpo Arazoetako ministroaren agerraldian, Iñarrituk "kafkiartzat" jo zuen NATOko kiderik garrantzitsuenak Danimarka bezalako estatu kide bateko lurralde bat mehatxatzea. Azpimarratu zuen Europar Batasunak "adinez nagusia" balitz bezala jokatu beharko lukeela, "bere interesen arabera" alegia. "NATO izango litzateke esku hartuko lukeena? NATOren esparrua al da Europako herrialdeetan eta Espainian defentsarekiko errespetua bermatzen duena?", galdegin zuen EH Bilduko legebiltzarkideak.

Iñarrituren hitzartzeak kontraesan estrategikoa erakusten du EH Bilduren jarrerari dagokionez. Euskal Herriaren "independentzia" bultzatzen duela dioen bitartean, bere bozeramaileak Espainiaren subiranotasunaren esparru diskurtsiboa bere egiten du Afrikako bi lurralderen gainean (Ceuta eta Melilla), eta Marokoren balizko erreklamazio bat mehatxu gisa aurkezten du, NATOk horri aurre egin beharko liokeela iradokiz. Horrekin, de facto, nazionalismo espainiarraren diskurtso ofizialarekin lerrokatzen da alderdia, eta Espainiako Estatuaren "lurralde-osotasunaren" defentsa bere egiten du; teorian, EH Bilduk errefusatzen duen printzipio bat.

EAJ: "AEBak dira nazioarteko arrisku politikorik handiena"

EH Bildu ez da izan bere adierazpenekin harridura sortu duen talde parlamentario bakarra. Izan ere, Pedro Sanchezen gobernuko inbestidurarako beste kide batzuek Trumpen jarrera eta Europaren mendetasuna kritikatu zituzten. Berriz ere gidoia irauliz, Maribel Vaquero EAJko bozeramaileak esan zuen Estatu Batuak direla "nazioarteko arrisku geopolitikorik handiena" gaur egun, eta Europaren "batasuna" erreibindikatu zuen, "bidea irekitzen ari den mundu-ordena berriaren aurrean kolonizatua" izan ez dadin.

Podemos: "NATO hilda dago"

Ione Belarrak, Podemoseko idazkari nagusiak, "alferrikakotzat" jo zuen Espainiak Groenlandiako balizko misio batean parte hartzea, eta "base estatubatuarrak ixteko" eskatu zuen; ez soilik Espainiako Estatuan, baita "Europa osoan ere". BNGtik, Nestor Regok Mark Rutte NATOko idazkari nagusiak Trumpekiko duen "morrontza lotsagarria" gaitzetsi zuen, eta inperialismo estatubatuarra "gelditzeko" eskatu zuen, Aliantzatik aterata.

Venezuelari buruzko hitzaldian piztu zen eztabaida, eta Trumpen kontrolpeko "segurtasun-arkitektura euroatlantikoaren" krisi sakona erakusten du. Paradigma aldaketa horrek Espainiako Estatuko indar "subiranista" posibilistenen fitxak mugiarazten ditu, "Europa gotorlekua" defendatzea ustezko asmo subiranisten gainetik jartzen duen agertoki baterantz, hain zuzen ere.

Marokok Ceuta eta Melilla "inbaditzeko" aukerari buruz galdetzean (nazionalismo espainiarraren ohiko kezka bat) eta NATOk Espainiako Estatua babestuko ote lukeen zalantzan jartzean, EH Bilduk inplizituki legitimatzen du espainiar subiranismoa izango litzatekeena, historia kolonial luzea duten hiri autonomoen gainean. Baina ez hori bakarrik: "Estatuaren lurralde-batasunaren" defentsa onartzen du, eta Maroko mehatxu gisa aurkezten duen diskurtso sekuritarioa indartzen du, Voxen kanpo-politikaren tesietara hurbilduz.